"Zonder dat je de verandering merkt": wat de officiële gids van je provider over roaming zegt

Er is een zin, geschreven door een telecombedrijf over zijn eigen dienst, die meer uitlegt over internationaal roamen dan welke prijsvergelijking dan ook.

Hij staat in een openbaar document. Je hoeft er niet om te vragen of het in een register op te zoeken. Het staat al jaren op hun website, in het gedeelte voor klanten die naar het buitenland reizen.

En hij zegt, bij het beschrijven van een heel specifieke situatie, dat er kosten in rekening kunnen worden gebracht zonder dat je de overstap merkt.

Welke situatie wordt precies beschreven

De alinea verwijst naar een alledaags scenario: wifi aan hebben staan en tegelijkertijd dataroaming ingeschakeld hebben.

Wanneer dat gebeurt en het wifi-signaal wegvalt, blijft je telefoon niet offline. Hij schakelt vanzelf over naar het mobiele netwerk van het land waar je bent en blijft surfen. Dat verbruik wordt tegen internationaal tarief in rekening gebracht.

Bron: Guía Viajero Internacional, een officieel document gepubliceerd door Telcel op hun website.

Het is de moeite waard om stil te staan bij wat dat inhoudt, want het is geen zeldzaam geval. Het is het meest voorkomende geval van allemaal.

Een persoon in het buitenland verbindt en verbreekt tientallen keren per dag wifi-netwerken: het hotel, het ontbijt, het museum, het winkelcentrum, het vliegveld, het restaurant. En hij loopt gewoon door terwijl de telefoon op de achtergrond e-mail synchroniseert, foto's back-upt en apps bijwerkt.

Bij elk van die onderbrekingen, als die tweede schakelaar aan staat, gaat het verbruik gewoon door.

Twee schakelaars die bijna iedereen door elkaar haalt

Dit is de technische kern van de zaak en verklaart waarom het zelfs voorzichtige mensen overkomt.

In de instellingen van elke telefoon zitten twee verschillende opties met vergelijkbare namen:

• Mobiele data bepaalt of het toestel internet via het mobiele netwerk gebruikt.
• Dataroaming bepaalt of het toestel verbinding kan maken met netwerken van operators in andere landen.

De eerste uitzetten en de tweede aan laten staan, laat precies de deur open die de gids beschrijft. En de tweede kan aan blijven staan door een systeemupdate, door een toestelwissel, of gewoon omdat hij nooit is aangeraakt.

Het is geen domme onoplettendheid. Het zijn twee verschillende menu's met twee namen die op elkaar lijken, en geen enkel scherm waarschuwt voor het verschil op het moment dat het ertoe doet.

Het is goed om nog iets toe te voegen. Zelfs als beide schakelaars correct uit staan, zijn er gebruikers die alsnog risico lopen: degenen die hun toestel delen met iemand die minder bekend is met de instellingen, en degenen die reizen met ouderen wiens telefoon foto's back-upt en e-mail synchroniseert zonder dat zij er iets aan doen. De persoon die het minst met zijn telefoon bezig is, kan uiteindelijk degene zijn die het meest verbruikt, juist omdat het apparaat vanzelf werkt.

Daarom werkt de oplossing van vertrouwen op een handmatige instelling slecht als gezinsstrategie. Vier verschillende mensen vragen om voorzichtig te zijn, waarvan twee van in de zeventig, is geen plan.

Wat het Mexicaanse geval anders maakt

Hier is een feit dat het hele perspectief op de zaak verandert.

Sinds 2017 verbiedt de Europese Unie toeslagen voor roaming tussen haar lidstaten. Een inwoner van Nederland reist naar Frankrijk of Italië en zijn telefoon werkt gewoon door met zijn eigen abonnement, zonder extra kosten.

Het is geen andere technologie. Het zijn dezelfde antennes, dezelfde apparatuur en dezelfde operators. Het verschil is regelgevend, niet technisch.

Met andere woorden: anders tariferen is perfect mogelijk en werkt voor honderden miljoenen mensen elke dag.

Vanuit Mexico bestaat dat niet. Daar wordt internationaal roamen altijd betaald, en daarom is het probleem universeel voor iedereen die het land verlaat, zonder uitzonderingen of speciale gevallen om te onthouden.

De tweede variabele die niemand checkt: de bestemmingszone

Mexicaanse providers hanteren geen enkel internationaal tarief. Ze werken met zones, en het verschil tussen die zones is van een heel andere orde.

In de gepubliceerde catalogus staan een pakket van 15 GB met een geldigheidsduur van 20 dagen voor de VS, Canada, Latijns-Amerika en Europa, en een pakket voor de zone Rest van de Wereld van 20 MB voor 6.000 peso. Voor maritiem internet is er een pakket van 1 MB voor 400 peso.

Bron: internationale roamingtarieven gepubliceerd door Telcel en geregistreerd in het Tarievenboek bij het Federaal Instituut voor Telecommunicatie.

Twintig megabyte is minder dan wat een foto met een moderne telefoon inneemt.

Die tabel bepaalt hoeveel de reis gaat kosten qua data, hij is gepubliceerd, en vrijwel niemand raadpleegt hem voordat hij een ticket koopt. Het reisbureau noemt hem niet, hij verschijnt niet bij het boeken van de vlucht, en niemand leest hem bij het afsluiten van een abonnement.

Het geval van pakketten die als onbeperkt worden beschreven

Er is een derde bron van verrassingen: bewust een reispakket afsluiten en halverwege de week toch zonder bruikbare dienst zitten, omdat achter dat woord altijd een fair use-beleid schuilt met een gepubliceerde drempel.

AT&T México publiceert op zijn site de roamingpakketten met prijs en voorwaarden. Hun Preferente-pakket van 5 dagen kost 299 peso en bevat 2.500 MB, en bij overschrijding van die hoeveelheid wordt de snelheid verlaagd naar 256 kbps. De pakketten van 10 en 17 dagen volgen dezelfde logica met 5.000 MB en 8.500 MB.

Bron: att.com.mx, sectie abonnementen en internationaal roaming.

Met 256 kbps komt een smsje binnen. Het laadt geen kaart met realtime verkeer of de code van een menu.

Hier is het ook eerlijk om de andere kant te belichten: geen enkel bedrijf ter wereld biedt data zonder enige limiet. Ze hebben allemaal een fair use-beleid met een drempel waarna ze de snelheid verlagen. Het verschil tussen de een en de ander is niet of de limiet er is, maar of die naast de prijs staat of drie schermen dieper.

Waarom het probleem niet de prijs is, maar het moment

Wanneer de drie bovenstaande dingen samenkomen, ontstaat een patroon dat meer verklaart dan welk tarief dan ook.

Een reis wordt bijna helemaal vanuit huis georganiseerd. Vlucht vergeleken en maanden van tevoren gekocht. Hotel geboekt na het lezen van reviews. Verzekering afgesloten. Tickets online gekocht. Valuta hier gewisseld. Koffer gewogen voor vertrek.

En er is één ding dat bijna iedereen laat liggen, precies datgene wat elk uur van elke dag gebruikt gaat worden.

Die beslissing wordt uiteindelijk genomen na een lange vlucht, met bagage, moe, vaak 's nachts en in een andere taal. Op dat moment vergelijkt niemand iets. Je neemt wat er is.

De fout, zo bekeken, is niet dat je het verkeerde pakket hebt gekozen. Het is dat je de keuze hebt uitgesteld tot een moment waarop er geen keuze meer mogelijk was.

Wat je vanuit huis kunt regelen

Tegenwoordig is er het alternatief om de data vooraf te kopen, vanuit Mexico, voor het bestemmingsland, zonder plastic simkaart.

Digitale profielen, eSIM genaamd, zijn een bestand dat je met de wifi thuis naar je telefoon downloadt. Dat heeft drie directe gevolgen voor al het bovenstaande:

1. De prijs is vast en vooraf betaald. Als er geen openstaand verbruik is, kan er niets op de rekening verschijnen weken later. Het probleem waar deze tekst over gaat, verdwijnt bij de wortel.
2. Je hoeft de Mexicaanse simkaart niet te verwijderen. Hij blijft in de telefoon, dus je nummer, WhatsApp met al zijn groepen en de berichten van de bank blijven hetzelfde. Het enige dat verandert, is waar de data vandaan komen.
3. Er is niets te doen bij aankomst. Geen balie, geen rij, geen paspoort, geen uren registreren.

En er is een vierde punt dat dit allemaal vooraf mogelijk maakt: bij PuraSIM lopen de dagen van het abonnement vanaf het eerste gebruik op de bestemming, niet vanaf de aankoop, en je hebt 180 dagen om het te installeren. Daarom kun je het vandaag kopen, deze week installeren en testen, en over twee maanden reizen zonder ook maar één dag te verliezen.

Voordat je betaalt, een check van tien seconden

Het is verstandig om te controleren of je toestel digitale profielen ondersteunt. Dat doe je rechtstreeks op je telefoon, zonder iets te installeren.

Open het toetsenblok en toets `*#06#`. Er verschijnt een scherm met het IMEI en, als het toestel compatibel is, ook een nummer dat EID heet.

Twee specifieke waarschuwingen voor Mexico: verschillende Redmi- en Xiaomi-modellen die in Mexico worden verkocht, zijn de Latijns-Amerikaanse versie en bevatten de component niet, ook al zegt de internationale specificatie het tegenovergestelde; en dat een toestel simlockvrij is, betekent niet dat het compatibel is.

Wat je moet onthouden

• De onverwachte kosten komen bijna nooit door verkeerd gebruik, maar doordat er een onbeperkt verbruik is zonder plafond terwijl je buiten het land bent.
• De officiële handleiding van Telcel beschrijft een scenario waarin dat verbruik plaatsvindt zonder dat de gebruiker het merkt.
• Het uitschakelen van mobiele data is niet hetzelfde als het uitschakelen van dataroaming.
• Sinds 2017 verbiedt de Europese Unie deze toeslagen tussen haar lidstaten, wat aantoont dat de beperking nooit technisch was.
• De tarieven verschillen enorm per bestemmingszone, en die tabel is gepubliceerd maar bijna niemand raadpleegt hem.
• Dit alles kun je vanuit huis regelen, met een vaste prijs, voordat je het vliegtuig instapt.

PuraSIM verkoopt databundels per bestemming die je vanuit Mexico kunt kopen en installeren voordat je reist, met een vaste prijs, voor meer dan 200 bestemmingen. De klantenservice is per e-mail en WhatsApp, met mensen die in het Nederlands antwoorden. Er is geen telefonische ondersteuning.