Niet alle landen zijn even duur: de zonetabel die je roamingrekening bepaalt

Er is een wijdverbreid en heel redelijk geloof: dat een megabyte aan data overal ongeveer hetzelfde kost, zoals stroom of water.

Het is niet waar. En het verschil is niet tien of twintig procent. Het is van een andere orde van grootte.

Wat bepaalt hoeveel het internet van een reis gaat kosten, is niet hoeveel je je telefoon gebruikt. Het is in welke zone het land van bestemming valt volgens de tabel van de provider. Die tabel is gepubliceerd, je kunt hem inzien, en bijna niemand kijkt ernaar voordat hij een vliegticket koopt.

Hoe het zonesysteem werkt

Mexicaanse providers groeperen de landen van de wereld in categorieën. De namen verschillen per bedrijf, maar de logica is hetzelfde.

Er is een grote en voorspelbare groep waar de tarieven redelijk zijn: de Verenigde Staten, Canada, een groot deel van West-Europa en een groot deel van Latijns-Amerika. Dit zijn de bestemmingen met het meeste verkeer en waar de provider de beste groothandelsafspraken heeft.

En er is al het andere. Daar vallen bestemmingen onder die voor de Mexicaanse reiziger helemaal niet exotisch zijn: delen van Azië, Afrika, het Midden-Oosten, sommige eilanden in het Caribisch gebied en verschillende landen in Oost-Europa. Voor de gebruiker zijn het normale toeristische bestemmingen. Voor de tabel zijn ze een andere categorie.

De onderliggende reden is dat roaming is ontstaan als een overeenkomst tussen providers, niet als een dienst bedoeld voor de klant. De prijs wordt bepaald tussen bedrijven die elkaar kosten in rekening brengen en de rekening doorschuiven naar de reiziger. Daarom zijn de getallen zo moeilijk te verklaren in termen van werkelijke kosten.

De gepubliceerde getallen

In de catalogus voor internationale roaming van Telcel bestaan producten naast elkaar die niet op elkaar lijken:

• Een pakket van 15 GB met een geldigheidsduur van 20 dagen voor de Verenigde Staten, Canada, Latijns-Amerika en Europa, voor 949 peso.
• Een pakket van de categorie Preferente Landen B van 100 MB met een geldigheidsduur van 30 dagen, voor 1.949 peso.
• Een pakket van de categorie Rest van de Wereld van 20 MB met een geldigheidsduur van 30 dagen, voor 6.000 peso.
• Voor maritieme navigatie, een pakket van 1 MB voor 400 peso.

Bron: internationale roamingtarieven gepubliceerd door Telcel en geregistreerd in het Tarievenboek bij het Federale Telecommunicatie-instituut.

Het is de moeite waard om het laatste getal te vertalen, omdat het in abstracto niets zegt. Twintig megabyte is minder dan wat een enkele foto met een moderne telefoon inneemt. Het is wat een toestel kan verbruiken terwijl het stil in een tas zit terwijl het e-mail synchroniseert en updates controleert.

Het bijzondere geval van cruiseschepen

Het verdient een aparte vermelding omdat het zelfs ervaren reizigers verrast.

Wanneer het schip op volle zee is, verbindt de telefoon zich niet met een antenne aan land. Het verbindt zich met de satellietantenne van het schip zelf, en die verbinding wordt anders en aanzienlijk duurder getarifeerd dan normale landroaming.

Veel mensen gaan ervan uit dat er op zee gewoon geen signaal is. Het is er wel, en het apparaat verbindt ermee als dataroaming actief is. Het is een van de scenario's waar de meeste onbedoelde consumptie plaatsvindt, omdat de passagier ervan overtuigd is dat hij offline is.

Waarom niemand je waarschuwt

Dit is het deel dat het meest irriteert bij wie het meemaakt, en de uitleg is vrij prozaïsch.

De tabel is gepubliceerd, maar verschijnt niet op de momenten dat hij nuttig zou zijn. Het reisbureau vermeldt hem niet bij het verkopen van een pakket. Hij verschijnt niet in het aankoopproces van de vlucht. Hij komt niet naar voren bij het boeken van een hotel. En als je de provider belt om iets anders te vragen, leest niemand hem hardop voor.

Hij leeft in een sectie van de website van de provider die je alleen bereikt als je al weet dat hij bestaat en besluit hem te zoeken.

Het praktische resultaat is dat de meeste mensen de zone van hun bestemming ontdekken wanneer ze de uitsplitsing van een factuur bekijken, dat wil zeggen, wanneer het verbruik al heeft plaatsgevonden en er niets meer aan te doen is.

Zo controleer je het voordat je je ticket boekt

Dit is het handigste advies uit de hele tekst en het kost je niets.

Voordat je een reis boekt naar een bestemming die niet de Verenigde Staten, Canada, West-Europa of Latijns-Amerika is, is het slim om tien minuten te nemen voor het volgende:

1. Ga naar de website van je eigen provider, naar de sectie roaming of internationale roaming.
2. Zoek de lijst met landen per zone en vind de specifieke bestemming.
3. Bekijk welke pakketten er zijn voor die zone, met de hoeveelheid data en de prijs.
4. Noteer dat bedrag in het reisbudget, naast de vlucht en het hotel.

Als de bestemming in een dure zone valt, verandert die ene controle het hele plan. En als het in de goede zone valt, reis je gerust, wetende waarom.

De fout van rekenen per dagen in plaats van per zone

Er is een veelvoorkomende manier van denken die tot verkeerde beslissingen leidt, en het is goed om die te benoemen omdat het tegenintuïtief is.

Veel mensen schatten de datakosten van een reis op basis van de duur. Tien dagen kosten meer dan vier, twintig meer dan tien. Het lijkt logisch.

In de praktijk is de factor die het zwaarst weegt niet de duur, maar de zone. Een korte reis naar een dure bestemming kan veel duurder uitvallen qua data dan een lange reis naar een bestemming uit de goede lijst, ook al duurt de tweede drie keer zo lang.

Daaruit komt een simpele regel die helpt bij het plannen: de eerste vraag is niet hoeveel dagen ik ga, maar waar ik naartoe ga. En die vraag beantwoord je door de tabel te raadplegen, niet door te rekenen.

Er is een tweede fout die hiermee samenhangt. Wanneer iemand naar een ongebruikelijke bestemming reist, doet hij vaak veel onderzoek naar visa, vaccinaties, veiligheid en vervoer, maar bijna niets naar connectiviteit. En toch is connectiviteit juist de variabele die het meest verandert op die bestemmingen, precies omdat ze buiten de voorkeurszones vallen.

Het alternatief dat niet afhankelijk is van de zone van je provider

Er is een andere weg, en het grote voordeel is precies dat die tabel er niet toe doet.

De datapakketten per bestemming die je vanuit Nederland koopt voordat je op reis gaat, gaan niet langs de tolweg van je eigen provider. Je sluit direct toegang tot lokale netwerken van het land waar je naartoe gaat, met een vaste prijs die vooraf betaald wordt.

Dat heeft drie concrete effecten op het probleem dat dit artikel beschrijft:

1. De prijs is van tevoren bekend en hangt niet af van in welke categorie het land in een externe tabel valt.
2. Er is geen openstaand verbruik, dus er kan niets op de rekening verschijnen weken later.
3. De bestemmingen die in de duurste zones van de provider vallen, zijn vaak juist de plekken waar het verschil het meest opvalt.

Een plastic simkaart is niet meer nodig: het zijn digitale profielen, een bestand dat je thuis op je telefoon downloadt. Je eigen simkaart hoef je er niet uit te halen, dus je nummer, WhatsApp met al je groepen en de berichten van de bank blijven gewoon werken. Het enige dat verandert, is waar de data vandaan komt.

Bij PuraSIM is er dekking in meer dan 200 bestemmingen, de dagen van het plan gaan in vanaf het eerste gebruik en niet vanaf de aankoop, en je hebt 180 dagen om het te installeren. Daarom kun je het vandaag kopen, het thuis geïnstalleerd en getest achterlaten, en over twee maanden reizen zonder een dag te verliezen.

Veelgestelde vragen

Wat als ik tijdens dezelfde reis meerdere landen bezoek?

Het is verstandig om dit per bestemming te controleren voordat je koopt, want sommige abonnementen dekken meerdere landen in één regio en andere niet. Dit is precies het soort detail dat je thuis uitzoekt, niet op een perron.

Moet ik mijn Nederlandse abonnement blijven betalen?

Ja, je eigen lijn blijft gewoon actief en je betaalt die zoals altijd. Wat je koopt is een extra data-abonnement alleen voor de duur van de reis.

Werkt het voor lokale telefoongesprekken?

Data-abonnementen bevatten geen lokaal nummer. Gesprekken voer je via berichtenapps. Het is goed om dit te weten als je tijdens de reis zaken moet regelen waarvoor een lokaal telefoonnummer nodig is.

Hoe controleer ik of mijn telefoon geschikt is?

Open het toetsenblok en toets `*#06#`. Staat er naast het IMEI ook een nummer dat EID heet, dan ondersteunt het toestel digitale profielen. Twee aandachtspunten: veel Redmi- en Xiaomi-modellen die hier worden verkocht, zijn de Latijns-Amerikaanse versie en hebben die functie niet, ook al zegt de internationale specificatie van wel. En ontgrendeld zijn is niet hetzelfde als compatibel zijn.

Wat je moet onthouden

• Nederlandse providers werken met zones, niet met één vast internationaal tarief.
• Het verschil tussen zones is niet procentueel: de kosten kunnen een heel andere orde van grootte krijgen.
• De tarieventabel is wel gepubliceerd, maar staat nergens op de momenten dat je hem goed kunt gebruiken.
• Een cruise heeft een eigen tarief omdat je telefoon verbinding maakt met de antenne van het schip.
• Het controleren van de zone van je bestemming voordat je een ticket koopt, kost tien minuten en voorkomt het hele probleem.

PuraSIM verkoopt data-abonnementen per bestemming die je vanuit Nederland kunt kopen en installeren voordat je vertrekt, met een vaste prijs, voor meer dan 200 bestemmingen. Klantenservice is per e-mail en via WhatsApp, met medewerkers die je in het Nederlands te woord staan. Er is geen telefonische ondersteuning.