Endonezya ve Bali'de İnternet: nasıl bağlanırsın

Denpasar'a inmeden önce aklındaki tek soru aynı: İlk dakikadan itibaren nasıl internete bağlanırım, hele ki Bali'ye gidiyorsan. Havaalanında Grab çağırmak, pirinç tarlaları arasında Google Maps açmak ya da konaklama yerinin QR kodunu göstermek için internete ihtiyacın var. Ülke sanılandan daha iyi bağlantılı —Bali'nin neredeyse tamamında 4G, Jakarta ve adanın güneyinde 5G var—, ancak bağlanma yöntemlerinin maliyeti ve işleyişi aynı değil. Burada beş gerçek seçeneği karşılaştırıyorum: roaming, wifi, pocket wifi, yerel SIM ve eSIM. Böylece bilinçli ve sürprizsiz bir seçim yaparsın.

Endonezya ve Bali'de internet: hızlı cevap

Endonezya'da bağlanmanın beş yolu var: roaming (en pahalısı), otel wifi'si (sınırlı), pocket wifi (ekstra bir cihaz), Telkomsel, XL veya Indosat'tan yerel SIM kart (çok ucuz ama pasaportla kayıt gerektirir) ve eSIM (en hızlı ve en kolayı). Bali'ye turistik bir gezi için eSIM kazanır.

Baştan genel bir resmin olması iyi olur. Endonezya, 270 milyondan fazla nüfusa sahip, üç büyük operatörü —Telkomsel, XLSMART (XL Axiata ve Smartfren birleşmesi) ve Indosat/IM3— olan ve turizmin olduğu her yere ulaşan bir mobil ağa sahip bir ülke. Bali'de bu, güney şeridinin tamamında, Ubud'da ve en çok ziyaret edilen plajlarda sağlam 4G anlamına geliyor. Sorun kapsama alanı değil: yanlış giriş kapısını seçmek. Birçok kişi "sadece haritaya bakmak için" roaming açık halde iniyor ve bu dikkatsizlik, haftalık akşam yemeklerinden daha pahalıya patlıyor. Diğerleri Ngurah Rai'deki kuyruğa girip sokakta olanın üç katı fiyata SIM alıyor. Seçenekler arasındaki fark fiyat ve evrak işlerinde, sinyalde değil.

Kendi operatöründen roaming: rahat ama pahalı

Roaming hiçbir şey yapmamaktır: Bali'ye iner inmez telefonunu açarsın ve operatörün seni Telkomsel veya Indosat ağı üzerinden bağlar. Dünyanın en rahatı ve bu yüzden dikkatsiz gezginin favori tuzağıdır: Endonezya Avrupa Birliği dışındadır, bu nedenle "Evdeki gibi roaming" tarifesi geçerli değildir ve pahalı günlük paketler geri döner.

Büyük operatörlerin yaklaşık rakamları:

• Günde 7 ila 12 € arası günlük paketler, az veriyle (500 MB - 1 GB) ve ekstralar altın fiyatına.
• Paket olmadan, MB başına 3-6 €'yu aşan tarifeler. Takside üç dakikalık bir video ve üç haneli rakamlardasın.
• Bazı operatörler Endonezya'yı "dünya" paketlerine bile dahil etmez.

Hesap yap: Bali'de iki hafta, günlük 9 €'luk bir paketle 126 € eder, hem de birkaç giga için. Yerel bir alternatifle, bunun beşte biri fiyatına fazlasıyla verin olur. Rakamları uluslararası roaming ne kadar ve eSIM vs roaming yazılarında detaylandırıyorum. İki üç günden fazla gidiyorsan, kalkmadan önce veri dolaşımını kapat ve hazırda başka bir bağlantı yolu bulundur.

Otel, kafe ve plaj kulüplerinde Wi-Fi

Bali, dijital göçebelerin başkenti sayılır, bu yüzden wi-fi her yerde: oteller, villalar, warung'lar, Canggu'daki kafeler, Ubud'daki ortak çalışma alanları ve Seminyak'taki plaj kulüpleri. Neredeyse hepsi ücretsiz veriyor ve çoğu yerde gerçekten iyi çalışıyor. Ek olarak harika: fotoğraf yüklemek, uzun görüntülü aramalar yapmak veya biraz çalışmak için wi-fi kullan, verinden tasarruf et.

Tek sorun, sadece ona güvenmek. Gerçek dezavantajlar:

• Sokakta wi-fi yok ve Bali'de gününü dışarıda geçiriyorsun: scooter'da, takside, tapınakta, Nusa Penida'ya giden tekneyi beklerken. Tam da haritaya en çok ihtiyacın olduğu an.
• Grab ve Gojek —hareket etmek için olmazsa olmaz— araç çağırırken ve yolculuk boyunca anında veriye ihtiyaç duyar.
• Uluwatu veya Gili Adaları'nda elektrik kesintileri yaygındır ve onunla birlikte modem de gider.
• İçinde 300 kişi olan bir plaj kulübünün wi-fi'ı ancak o kadar hızlıdır: yavaş.
• Bunlar açık ağlardır: VPN'siz asla banka bilgilerini girme.

Wi-fi iyi bir yardımcıdır, ancak bir bağlantı planı değildir. Ona ekstra bir şey, ana ağın değil gibi davran ve günün geri kalanı için her zaman kendi mobil verin olsun.

Cep wi-fi'si: cep boyutunda modem

Cep wi-fi'si, içinde Endonezya SIM kartı olan, kendi wi-fi ağını oluşturan ve birden fazla cihaza bağlanabilen, pille çalışan bir 4G modemdir. Günlük kiralanır (Bali'de oteline teslim edilir veya havaalanında verilir) ve genellikle günlük 4-8 € tutar, depozito ve bazen kayıp sigortası ile.

Dürüst bir kullanım alanı var: gruplar veya aileler. Dört kişi seyahat ediyorsanız ve her zaman birlikteyseniz, ortak bir modem dört bireysel plandan daha ucuza gelebilir. Telefonunuz eskiyse veya aynı anda dizüstü bilgisayar ve tableti bağlamanız gerekiyorsa da işe yarar.

Şimdi Endonezya'da ağır basan dezavantajlar:

• Taşıması gereken ekstra bir cihaz: pili 6 ila 10 saat arası dayanır ve bir Ubud gezisinde öğleden sonra biter.
• Grup ayrılırsa —ve Bali'de ayrılacaksınız: biri sörfe, diğeri masaja— sadece bir kişinin interneti olur.
• Teslim alıp iade etmen gerekir, saatler, depozitolar ve kaybetme veya ıslatma riskiyle.

Detaylı karşılaştırmayı eSIM vs cep wi-fi'si yazımda yapıyorum. Tek başına seyahat eden veya bir çift için neredeyse hiç mantıklı değil: daha fazla ödersin ve gereksiz bir alet taşırsın.

Yerel Endonezya SIM kartı: Telkomsel, XL ve Indosat

Yerel SIM kart, piyasadaki en ucuz seçenektir ve bunu açıkça söylemek gerek. Üç büyükler:

• Telkomsel (simPATI/By.U): en geniş ve en güvenilir ağ, adalarda ve kırsal bölgelerde dayanan tek ağ. Bali'de hemen herkesin kullandığı.
• XLSMART (XL Axiata + Smartfren): agresif fiyatlar ve büyük bonus paketleri; şehirlerde ve güney Bali'de iyi.
• Indosat / IM3: fiyat-kapsama dengesi iyi, Java ve Jakarta'da çok kullanılır.

Resmi bir mağazada veya Indomaret'te, 30 GB için 6-8 € normal bir pakettir ve 12 €'nun biraz üzerine 80-100 GB'lık bonuslar vardır. Dolaşıma göre başka bir gezegenden fiyatlar.

İşin püf noktası nereden aldığın. Ngurah Rai'de (Denpasar) aynı kartı 15-25 €'ya sunan tezgahlar var: saf yeniden satış, yeni indiğin ve rupin olmadığı için. Ve yoğun sezonda kuyruk uzun olur.

Bali'nin altın kuralı: yerel SIM, köydeki resmi Telkomsel mağazasında ucuzdur, havaalanı tezgahında değil. Gümrükten çıkarken satılıyorsa, neredeyse kesin iki veya üç katı ödersin.

Ve bir de bürokrasi var, ki burada küçük bir işlem değil. Bunu sonraki bölümde görüyoruz.

Küçük puntolar: pasaport, KTP ve IMEI kaydı

Endonezya, ön ödemeli her SIM kartın kaydedilmesini zorunlu kılıyor: kart bir kimliğe bağlanmalı. Endonezyalılar bunu KTP (kimlik kartları) ve aile numarasıyla yaparken; yabancılar, satıcının operatör sistemine girdiği pasaport ile yapıyor. Bu yüzden sokak tezgâhlarından kayıtsız SIM almayın: ya çalışmaz ya da bir başkasının KTP'sine kayıtlı çıkar.

Çoğu kişiyi şaşırtan iki detay daha var:

• Kart sınırı: aynı belgeyle operatör başına en fazla üç hat kaydedilebilir.
• IMEI kaydı: Endonezya, kayıtlı olmayan yabancı telefonları ağlarına bloke eder. Turist olarak operatörler, turistik SIM alırken en fazla 90 gün erişim sağlar; daha uzun kalırsanız IMEI'yi gümrükte kaydettirmeniz gerekir —500 USD'nin üzerindeki telefonlar için havalimanında yapılan bu işlem, beyan edilen değerin %40'ına yakın vergi getirebilir.

İki haftalık bir tatil için bunların hiçbiri drama değil, ama yine de zaman, evrak ve satıcıyla vasat bir İngilizce sohbet demek. Tatilin ilk günü kimsenin istemeyeceği türden bir sürtüşme işte bu.

eSIM: tavsiye ettiğim seçenek

eSIM sanal bir karttır: çip zaten telefonunun içinde lehimlidir ve sadece bir veri profili indirmen yeterli. iPhone XS veya sonrası, Galaxy S20 veya sonrası, Pixel 3 veya sonrası —ya da hemen her yeni orta-üst sınıf model— telefonun bunu destekler. Bunu eSIM nedir yazısında anlatıyorum.

Endonezya'ya uygulandığında değişen şeyler şunlar:

• Evden satın alırsın, Türkçe, bir tezgâha ya da anlaşılmaya bağlı kalmadan.
• Varışta pasaport veya KTP kaydı yok: profil zaten aktif gelir.
• Yerel ağlara (Telkomsel ve Indosat) bağlanır, yani bir Endonezyalıyla aynı kapsama alanına sahip olursun.
• Çift SIM ile kendi numaranı kullanmaya devam edersin: WhatsApp, banka SMS'leri ve aramalar gelirken veri Endonezya planından gider.
• İnersin ve çalışır. Ngurah Rai'de sıra beklemek ya da bavulun üstünde minicik çipleri değiştirmek yok.

Eksi mi? Köy dükkânından alınan yerel bir bonodan biraz daha pahalı. Karşılığında evrak işinden, havalimanı fırsatçılığından ve ilk gün datasız kalma riskinden kurtulursun. Bu rahatlık farktan çok daha değerli. Detaylar Endonezya için eSIM rehberi'nde.

Tüm seçeneklerin karşılaştırması

İşte Bali'ye tipik bir iki haftalık seyahat için tüm yollar ve yaklaşık fiyatlar. Bunlar piyasa tahminleridir, somut teklifler değil: önemli olan büyüklük sırasını görmek.

Gözden kaçmıyor: dolaşım, herhangi bir yerel seçenekten beş ila on kat daha pahalı ve taşınabilir Wi-Fi ancak birkaç kişi arasında bölüşülürse mantıklı. Asıl kapışma yerel kart ile eSIM arasında. Burada belirleyici olan fiyat değil —ikisi de ucuz—, Kapsama: Bali, Cakarta, Lombok, Gili ve Uzak Bölgeler

Sinyal çoğu kişinin beklediğinden daha iyi ama eşit değil. Bölge bölge gerçek harita:

• Güney Bali (Kuta, Seminyak, Canggu, Jimbaran, Nusa Dua): Üç operatörde de 4G mükemmel, Denpasar, havalimanı ve Canggu ile Seminyak'ın bir kısmında Telkomsel 5G. Canggu, Asya'nın dijital göçebe başkenti ve bu belli oluyor.
• Ubud: Merkezde, Maymun Ormanı'nda ve ana yollarda güvenilir. Campuhan Ridge Walk, Tegallalang pirinç terasları ve ücra tapınaklarda zayıflıyor. Burası 4G, 5G bekleme.
• Uluwatu: Kasabada ve plaj kulüplerinde iyi; koylarda ve uçurumlarda düzensiz.
• Cakarta ve Java: Ülkenin en iyi ağı, başkentin büyük kısmında 5G.
• Nusa Penida ve Lembongan: Turistik noktalarda 4G, batıdaki uçurumlarda ölü bölgeler. Telkomsel hakim.
• Gili ve Lombok: Gili T'de ve Senggigi/Kuta Lombok'ta 4G. Akşamüstü ve akşam, tekneler geldiğinde ağ tıkanıyor.
• Flores, Komodo, Raja Ampat, Sumatra'nın iç kesimleri: İşte burada gerçek boşluklar var. Birçok yere sadece Telkomsel ulaşıyor ve denizde saatlerce sinyal olmuyor.

Turistik rotanın dışına çıkıyorsan, Telkomsel destekli bir seçenek seç ve çevrimdışı haritaları indir. Kapsama iyi ama güney dışında her yerde kusursuz değil.

Gerçekten Ne Kadar Veriye İhtiyacın Var

Milyon dolarlık soru. İnsanlar korkudan gereğinden fazla deva satın almaya yatkın ve Bali'de konaklamada wifi varken gerçek tüketim mütevazı. Mobil kullanımda saat başına yaklaşık tüketimler şöyle:

Bu rakamlarla Bali için önerim: normal kullanımda (haritalar, mesajlaşma, biraz sosyal medya) bir hafta için 5 GB ve iki hafta için 10-12 GB. Havuzda reel izliyorsan veya adadan çalışacaksan 20 GB veya daha fazlasına geç. Ve verinin yarısını kurtaran bir tavsiye: mobil veride fotoğrafların otomatik yedeklemesini kapat. Çoğu gezginin gigabaytlarının %80'i işte orada buharlaşıyor.

Yerel SIM vs eSIM: Hangisini Seçmeli

Son düello. İki seçenek de iyi ve ucuz; değişen şey zamanın maliyeti.

Özetim: Endonezya'da bir aydan uzun seyahat ediyorsan ve evrak işlerini dert etmiyorsan, yerel SIM daha hesaplıdır ve işine yarayacak bir Endonezya numaran olur. Bali'ye tipik 10-20 günlük bir gezi için eSIM en mantıklı seçenek: sıradan, kayıttan ve havalimanı fırsatçılığından kurtulursun ve yine de dolaşım maliyetinin çok altında bir ücret ödersin. Tam analiz, eSIM vs Yerel SIM sayfasında, duruma göre tüm incelikleriyle.

Sıkça Sorulan Sorular

Sonuç

Endonezya'da internete sahip olmak, evden çıkmadan önce halledersen kolay ve ucuzdur. Otel wifisi bir tamamlayıcıdır, bir plan değil; dolaşım sadece tek bir gün için mantıklıdır; cep wifi'si gruptayken işe yarar; ve yerel SIM, sırayı, pasaport kaydını ve IMEI meselesini kabul ettiğin sürece fiyat konusunda rakipsizdir. Önünde iki hafta olan Bali'ye inen biri için tercihim net: eSIM'i evden kur, Çift SIM ile numaranı koru ve havalimanından telefondan Grab çağırarak çık, sırasız ve fırsatçılıksız. Kararını verdiğinde, Endonezya eSIM sayfasındaki planlara ve günlere bak ve seyahatini beş dakikada hazırla.

YazanMarc González Sáez PuraSim'in kurucusu ve gezginler için eSIM ve bağlantı uzmanı. Yıllardır dünyanın her yerinde bağlantılı seyahat etmeye, roaming için fazla ödemeden yardımcı oluyor ve her destinasyonda eSIM'leri tavsiye etmeden önce bizzat test ediyor.