Hoeveel GB heb je nodig voor het Verenigd Koninkrijk? Gids per reisprofiel

Als je al weet dat je data gaat gebruiken en je moet alleen nog de grootte van het pakket kiezen, dan gaat deze gids daar precies over: hoeveel GB je écht nodig hebt voor het Verenigd Koninkrijk, afhankelijk van hoe je reist en hoe lang je blijft. Geen theorie: cijfers, profielen en de waarschuwing die bijna niemand je geeft voordat je naar Londen vliegt.

Het getal, zonder omwegen

Voor een korte trip van 5 dagen naar Londen heeft de meeste reiziger genoeg aan 3 GB. Voor 10 dagen door het land heb je aan 5 GB genoeg. Als je werkt vanaf je telefoon of je verbinding deelt met je gezin, ga dan naar 10 GB. Minder dan 15% van de reizigers heeft meer nodig dan dat.

Dat is het korte antwoord, en dat geef ik ook als iemand me vanaf het vliegveld een WhatsApp stuurt. Het Verenigd Koninkrijk is namelijk een van de bestemmingen waar je het minste data verbruikt: er is overal fatsoenlijke wifi waar je gaat zitten, het ov betaal je contactloos (dat kost geen data) en een groot deel van de dag ben je binnen in musea, pubs of de metro.

De klassieke fout gaat de andere kant op. Veel mensen kopen 20 GB voor een week "voor het geval dat", komen thuis met 16 GB ongebruikt en krijgen dat niet terug. Datapakketten verlopen: te veel betalen is geen investering, het is weggegooid geld. En de tegenovergestelde fout — de tweede dag op nul staan — is in twee minuten opgelost met een nieuwe bundel, dus het risico is niet symmetrisch.

Mijn vuistregel: reken op zo'n 500-700 MB per dag voor een normale toerist en rond af naar het volgende databundel. Als je buiten de middenmoot valt (video opnemen, uploaden naar de cloud, lange videogesprekken voeren), vermenigvuldig dat dan met twee. In de volgende paragrafen leg ik uit waar die getallen vandaan komen, zodat je ze niet zomaar voor waar aanneemt omdat ik het zeg.

Brexit-waarschuwing: jouw lokale abonnement kan het Verenigd Koninkrijk dekken… of niet

Dit is de grootste verwarring voor reizigers, en ik kom het elke week tegen: sinds de Brexit valt het Verenigd Koninkrijk niet meer onder de gereguleerde roaming van de Europese Unie. De Europese regel die ervoor zorgt dat je je GB's in Frankrijk of Italië zonder extra kosten kunt gebruiken, geldt niet meer voor Brits grondgebied. Punt.

Nu komt het belangrijke detail: verschillende Nederlandse providers bieden het Verenigd Koninkrijk nog steeds aan in hun 'Europa-zone' uit eigen commerciële keuze, niet omdat de wet het verplicht. En omdat het hun eigen beslissing is, doet iedereen het anders en kan het zomaar veranderen. Op het moment van schrijven ziet het plaatje er ongeveer zo uit:

• KPN houdt het Verenigd Koninkrijk in Zone 1, met een datalimiet tijdens roaming die lager ligt dan je nationale bundel.
• Vodafone dekt het af via tijdelijke acties die verlopen, en die je per abonnement moet controleren of verlengen.
• T-Mobile heeft het uit de Europese zone gehaald en in een aparte zone geplaatst met dag- of weekpassen.
• De budgetproviders (Simpel, Youfone, Ben, HollandsNieuwe…) doen allemaal hun eigen ding en sommigen bieden het niet aan.

De enige manier om zeker te weten waar je aan toe bent, is inloggen op je klantportaal of je provider bellen voordat je vertrekt en letterlijk vragen: 'Valt het Verenigd Koninkrijk onder mijn bundel en hoeveel GB krijg ik dan?'. Wat een collega je vertelt over wat hem vorig jaar overkwam, is niet betrouwbaar: hij heeft waarschijnlijk een ander abonnement. En als het antwoord is dat het niet is inbegrepen, dan weet je waarom de alternatieven bestaan die ik uitleg in mijn gids voor internet in het Verenigd Koninkrijk, waar ik elke optie vergelijk met prijzen en de kleine lettertjes.

Hoeveel elke activiteit verbruikt, in echte MB's

Voordat je een bundel kiest, is het handig om te weten wat je data verbruikt. De grootste verrassing is meestal dat kaarten bijna niets verbruiken en video alles opslokt. Dit zijn de cijfers die ik hanteer, naar boven afgerond zodat je berekening een beetje speling heeft:

Zie je het patroon? Alles wat tekst, kaarten en berichten is, kost bijna niets; alles wat video is, laat de teller hardlopen. Als je benieuwd bent naar de details per app, ga ik daar dieper op in in mijn artikel over datagebruikstatistieken per activiteit. De praktische conclusie is dat jouw verbruik in het Verenigd Koninkrijk bijna volledig afhangt van hoeveel je scrollt en hoeveel video je kijkt, niet van hoeveel kilometer je aflegt.

Waarom je in het Verenigd Koninkrijk minder verbruikt dan je denkt

Er zijn bestemmingen waar je telefoon nooit rust. Het Verenigd Koninkrijk is er daar niet één van, en daar zijn drie concrete redenen voor.

De eerste is wifi. In Londen, en eigenlijk in alle Britse steden, is gratis wifi overal te vinden: pubs, koffieketens, musea (die vaak ook nog gratis zijn), openbare bibliotheken, hotels, winkelcentra en een groot deel van de metro- en treinstations, waar je je meestal één keer hoeft te registreren. Een dag waarop je ontbijt in een café, luncht in een pub en twee musea bezoekt, is een dag waarop de helft van je verbruik door een ander netwerk wordt opgevangen.

De tweede is de taal. Het klinkt gek, maar het scheelt enorm. In Japan, Thailand of Griekenland loop je de hele reis met de vertaalcamera open op menu's en borden te richten, en dat kost data. In het Verenigd Koninkrijk vertaal je niets: je leest de borden gewoon. Dat bespaart je honderden MB's en flink wat batterij.

De derde is contactloos betalen. In het Londense openbaar vervoer houd je je kaart of telefoon bij de lezer en klaar: Apple Pay en Google Pay werken, zelfs als je op dat moment geen bereik hebt, omdat de validatie geen internet nodig heeft bij de poortjes. Je hoeft geen kaartjes via een app te kopen of QR-codes te laden.

Tel dat allemaal bij elkaar op en je hebt een bestemming die goedkoop is in data. Daarom baal ik ervan als ik mensen 20 GB-bundels zie kopen voor een week: in het Verenigd Koninkrijk is dat bijna altijd betalen voor GB's die ongebruikt blijven.

…en waarom Londen je juist meer laat verbruiken

Dat gezegd hebbende, heeft Londen een eigenaardigheid die de andere kant op werkt: het is een stad die je met je telefoon in je hand verkent. Het is geen hoofdstad van "je stapt het hotel uit en loopt naar de plaza mayor". Het is een enorme stad waar elke verplaatsing op het scherm wordt beslist.

Citymapper of Google Maps open om te zien welke lijn je moet nemen, welke metro-uitgang je moet pakken en of bus 24 sneller is dan de Northern line. Dienstregelingen checken, waarschuwingen voor stakingen of lijnsluitingen, opgeslagen tickets op je telefoon, restaurantreserveringen, de plattegrond van het museum. Op een dag in Londen open je je telefoon veertig keer, al kost het elke keer maar een paar MB's.

En dan is er nog de metro. Jarenlang was de Tube een zwart gat zonder bereik, wat paradoxaal genoeg data bespaarde. Dat is aan het veranderen: ongeveer 60% van de ondergrondse stations heeft nu al 4G en 5G op de perrons en in de gangen, de drukste lijnen hebben ook signaal in de tunnels en de Elizabeth line is van begin tot eind gedekt. TfL werkt aan de volledige dekking. Praktische vertaling: je kunt nu dus gewoon Instagram checken tussen twee haltes, en daar gaat het pas echt om.

Mijn advies voor Londen: reken op iets meer dan voor de rest van het land, ongeveer 700 MB per dag als je in de metro op je telefoon kijkt, en wees je ervan bewust dat de metronetwerkverbinding precies de plek is waar je het makkelijkst je GB's kwijtraakt.

Meesterschema: GB per profiel en per dag

Dit is de tabel die ik aan iedereen laat zien die het me vraagt. Zoek jouw profiel, kruis het met het aantal reisdagen en dat is jouw getal. Het is berekend voor één telefoon en ervan uitgaande dat je slaapt op een plek met wifi.

Een paar eerlijke kanttekeningen bij deze tabel. Ten eerste: als je in de eerste rij valt —en de meeste mensen die vier dagen naar Londen gaan zijn dat—, dan heb je aan 3 GB meer dan genoeg, ook al zijn er in de winkel grotere en duurdere pakketten. Ik zeg dit terwijl ik weet dat wij die grote verkopen.

Ten tweede: als je met z'n tweeën bent, is het niet altijd voordelig om een groot pakket te delen via een hotspot. Delen vreet batterij en degene die als modem fungeert, zit 's avonds zonder telefoon. Twee kleine pakketjes zijn vaak beter, tenzij een van jullie zijn telefoon amper gebruikt. Wil je de berekening voor een andere bestemming verfijnen, dan heb ik een algemenere mentale rekenhulp in de gids over hoeveel data je nodig hebt op reis, die het startpunt is voor de rest van de landen.

Korte trip van 3 tot 5 dagen: de echte berekening, uur voor uur

De korte trip naar Londen is de meest voorkomende reis die we vanuit Nederland naar het Verenigd Koninkrijk maken: goedkope vlucht, donderdag tot zondag, drie of vier nachten. Laten we een volledige dag ontleden zodat je ziet waar het getal vandaan komt.

Vermenigvuldig dit met het aantal dagen en je hebt je getal: vier dagen Londen red je met 2-3 GB, met ruimte voor een dag waarop je doorslaat met de reels. Als je accommodatie geen wifi heeft (zeldzaam, maar het gebeurt in sommige oude hostels) tel er dan 40% bij op, omdat back-ups en series dan over de mobiele data gaan.

Een logistieke opmerking: vergeet niet dat je voor het Verenigd Koninkrijk een ETA nodig hebt, de elektronische reismachtiging, en die regel je thuis voordat je vertrekt. Het verbruikt geen data tijdens de reis, maar het is wel handig om het bewijs gedownload op je telefoon te hebben voor het geval ze erom vragen bij de grenscontrole, en gedownload betekent zonder internetverbinding.

Roadtrip door Schotland of Cornwall: bereik en GB

Hier verandert de berekening van aard, en niet in de richting die mensen verwachten. Op een roadtrip door de Highlands, de North Coast 500, het eiland Skye, het Lake District of de kust van Cornwall ga je minder data verbruiken, simpelweg omdat er lange stukken zonder bereik zijn. Je kunt niet verbruiken wat je niet hebt.

Het Verenigd Koninkrijk heeft een zeer goed 4G- en 5G-netwerk in steden en op hoofdwegen, maar het binnenland van Schotland, de Welshe valleien en sommige uithoeken van Cornwall hebben nog steeds dode zones van kilometers lang. Dat dwingt je om je voorbereiding aan te passen, niet de grootte van het datapakket:

• Download de offline kaarten voordat je vertrekt, en niet alleen van de stad: van de hele regio. In Google Maps doe je dat via je profiel, in Apple Maps via de instellingen van de app.
• Sla de reserveringen van accommodatie, de veerboottickets en de toegangsbewijzen op in gedownloade vorm, niet in een e-mail die je moet openen.
• Download de muziek en podcasts voor onderweg: in de auto luister je het meest, en streamen tikt flink aan.
• Laat thuis weten dat je urenlang geen teken van leven kunt geven. Het ligt niet aan het datapakket: het is Schotland.

Daarmee red je een roadtrip van 10 dagen door het noorden ruimschoots met 5 GB. Je budget gaat op aan de dagen in de stad —Edinburgh, Glasgow, Bristol— en 's avonds in het hotel, niet onderweg. Als de reis Londen en het platteland combineert, bereken dan elk blok apart en tel ze op, dat is een stuk nauwkeuriger dan een algemeen gemiddelde.

Zo kom je achter je eigen verbruik voordat je vertrekt

Al het bovenstaande zijn gemiddelden. Je echte cijfer heb je al in je broekzak, en het eruit halen duurt twee minuten: kijk naar hoeveel mobiele data je vorige maand verbruikte en reken dat door. Het is de meest eerlijke methode die ik ken, omdat het jouw cijfers gebruikt, niet die van een verzonnen gemiddelde reiziger.

Op Android: Instellingen → Netwerk en internet → Simkaart → Dataverbruik. Op iPhone: Instellingen → Mobiele data, en let op: daar is de teller cumulatief sinds je hem voor het laatst hebt gereset; als je hem nooit op nul hebt gezet, reset hem dan vandaag en bekijk hem over een maand, of kijk naar het overzicht per app. Je kunt het ook zien in de app van je provider, die meestal het verbruik per maand weergeeft.

Pas nu twee correcties toe. Naar beneden: thuis en op kantoor zit je bijna altijd op wifi, dus je mobiele verbruik sluit al een groot deel van het gebruik uit; in het Verenigd Koninkrijk heb je bovendien wifi in je accommodatie. Naar boven: op reis gebruik je de hele dag kaarten en maak je vier keer zoveel foto's. In de praktijk heffen die twee elkaar aardig op, dus het resultaat van de tabel komt meestal dicht bij de werkelijkheid.

Trucs om je data op te rekken tijdens de reis

Als je krap hebt ingekocht — wat ik aanraad — kom je met deze gewoontes zonder verrassingen aan het einde van je reis. Geen ervan kost je iets: ze voorkomen alleen uitgaven die niets opleveren.

• Offline kaarten gedownload in het hotel. Bespaart de initiële kaartbelading, de domste 50-100 MB van de reis.
• Back-ups alleen via wifi. Google Foto's en iCloud zijn veruit de grootste stille datavreter. Controleer die instelling voordat je vertrekt, niet in het vliegtuig.
• Schakel automatisch afspelen van video uit op Instagram, TikTok, X en Facebook. Alleen al daarmee gaat een half uur scrollen van 400 MB naar iets meer dan 100.
• Data besparen-modus aan (Android: Databesparing; iPhone: Modus voor weinig data). Remt achtergrondupdates af.
• Video en muziek op gemiddelde kwaliteit. Op je telefoonscherm merk je het verschil tussen 720p en 1080p niet, en het verbruik halveert.
• Series en podcasts gedownload voor de vlucht, de trein naar Edinburgh en het wachten.
• Maak gebruik van de wifi in pubs en cafés voor het zware werk: apps updaten, foto's uploaden, lange videogesprekken.

Regel die ik altijd toepas: het zware via wifi; het urgente via data. Als je je daaraan houdt, levert een klein pakket twee keer zoveel op als je verwachtte.

Er zijn meer trucs, inclusief de fijne instellingen van elk besturingssysteem, in mijn verzameling van trucs om data te besparen op reis. Met twee of drie goed toegepaste daarvan maakt het verschil tussen het ene en het volgende pakket niet meer uit.

Wat als je tekortkomt (en waarom dat het beste is)

Laten we naar de vraag gaan die je echt tegenhoudt: wat als ik zonder data kom te zitten midden in de reis? Kort antwoord: er gebeurt niets. Je gigabyte's raken op, je stopt met internetten en je laadt bij via de wifi van het hotel of het eerste café dat je tegenkomt. Vijf minuten en je gaat verder. In het Verenigd Koninkrijk, met wifi op elke hoek, is het risico om echt onbereikbaar te zijn vrijwel nul.

Daarom is de asymmetrie leidend. Te veel kopen betekent betalen voor gigabytes die ongebruikt verlopen en niet terugkomen. Tekortkomen betekent een snelle bijlading via een gratis netwerk. Tussen een fout die gegarandeerd geld kost en een die vijf minuten kost, kies ik altijd de tweede.

Een paar voorzorgsmaatregelen zodat bijladen pijnloos is:

• Zet de verbruikswaarschuwing aan in de instellingen van je telefoon op 70% van het pakket, zodat je het ruim van tevoren weet.
• Sla de bijlaadpagina op in je favorieten voordat je vertrekt, zodat je niet hoeft te zoeken op het moment dat je geen verbinding hebt.
• Houd de aankoopbevestiging bij de hand: daar staat je bestelnummer als je ondersteuning nodig hebt.

En als het je eerste keer is met deze technologie en je je meer zorgen maakt over het activatieproces dan over de gigabytes, leg ik in deze gids stap voor stap uit wat een eSIM is, zonder technisch jargon. De installatie is het minst belangrijke: dat doe je op de bank thuis voordat je vliegt, en daarna hoef je hem alleen nog te activeren bij de landing.

Veelgestelde vragen

De vragen die ik het vaakst krijg over gigabytes en het Verenigd Koninkrijk, beantwoord in twee regels per stuk.

Conclusie

Als ik het in één zin moet samenvatten: het Verenigd Koninkrijk is een goedkope bestemming voor data en bijna niemand heeft zoveel nodig als hij denkt. Met 3 GB red je een stedentrip van vier of vijf dagen naar Londen, met 5 GB kun je tien dagen door het land reizen, en alleen als je vanaf je mobiel werkt, deelt met je gezin of non-stop verhalen uploadt, heeft het zin om naar 10 of 20 GB te gaan.

Onthoud de twee dingen die er hier echt toe doen. Een: check bij je provider of je abonnement het Verenigd Koninkrijk dekt, want na de Brexit is dat niet langer wettelijk gegarandeerd en dat telefoontje van twee minuten bespaart je een nare verrassing op de rekening. Twee: koop krap en laad bij als het nodig is, want overgebleven GB's komen niet terug.

Als je het helder hebt, is het kiezen van het pakket het makkelijkste: je kunt de formaten en prijzen bekijken van de eSIM voor het Verenigd Koninkrijk en hem activeren voordat je de deur uitgaat, zodat je op Heathrow of Gatwick landt met internet dat vanaf de eerste minuut werkt. En wil je de volledige context over dekking, providers en praktische reistips voor het land, die vind je in de gids voor de eSIM van het Verenigd Koninkrijk.

Geschreven doorMarc González Sáez Oprichter van PuraSIM. Hij houdt toezicht op de gidsen in de blog, die gebaseerd zijn op netwerkgegevens van onze groothandelsleverancier, officiële documentatie van providers en fabrikanten en echte vragen van reizigers. Zie je een fout? Schrijf hem en hij past het aan.