Internet in Vietnam: hoe je online komt (opties en de beste)

In Vietnam is verbonden zijn geen luxe: je hebt het nodig om om elf uur 's avonds een Grab te bestellen in Hanoi, om de taxichauffeur het adres in het Vietnamees te laten zien of om met QR te betalen bij een kraampje met bún chả. Het goede nieuws is dat het internet in Vietnam snel en goedkoop is. Het slechte nieuws is dat er vijf manieren zijn om het te krijgen en vier hebben kleine lettertjes. Hier vergelijk ik ze allemaal, zodat je vanaf minuut één data op je mobiel hebt, zonder verrassingen op de rekening of rijen op het vliegveld.

Hoe zit het echt met het internet in Vietnam

In Vietnam heb je vijf manieren om verbinding te maken: roaming (de duurste), openbare wifi (gratis maar buiten het hotel onbetrouwbaar), pocket wifi (huurrouter met borg), een lokale simkaart (goedkoop maar vereist paspoort en pas op voor het vliegveld) en eSIM, die je activeert voordat je vliegt en de meest praktische optie is.

Vietnam heeft zwaar geïnvesteerd in mobiel en weinig in glasvezel: het resultaat is een land waar 4G komt op plekken zonder asfalt. De drie operators —Viettel, Vinaphone en Mobifone— dekken bijna de hele bevolking, 5G is al actief in de grote steden en de dagelijkse snelheid ligt rond de 15–50 Mbps, ruim voldoende voor kaarten, berichten en video.

Het probleem voor de toerist is nooit het netwerk: het is de toegang tot het netwerk. Je Europese simkaart werkt niet met een lokaal tarief, het kopen van een simkaart kost papierwerk en op het vliegveld staan mensen te wachten tot je moe van de vlucht aankomt. Daarom is het handig om vanuit het vliegtuig al verbonden te zijn en niet ter plekke te improviseren.

Roaming met je eigen provider: snel, makkelijk en peperduur

Wat veel mensen uit gewoonte doen: landen, telefoon aanzetten en je eigen simkaart laten aanhaken op Viettel. Het werkt, ja; de prijs is het probleem. Vietnam valt in Zone 3 van bijna alle Nederlandse providers, buiten de Europese 'roam like at home'-regeling. Zonder iets af te sluiten, liggen de standaardtarieven rond de 6 €/MB bij Vodafone en lopen ze op tot 12 €/MB bij Movistar. Per megabyte. Een Instagram-filmpje kan je meer kosten dan het avondeten.

Internationale bundels verzachten de klap, maar blijven duur: 20 GB voor 25 € gedurende 7 dagen in het beste geval, of 150 MB voor ongeveer 60 € in het slechtste. En ze hebben allemaal hetzelfde nadeel: als je vergeet hem te activeren, als hij halverwege de reis verloopt of als je eroverheen gaat, val je zonder waarschuwing terug op het standaardtarief.

• Controleer de zone van Vietnam op de website van je provider voordat je vliegt.
• Stel een datalimiet in voor roaming als dat mogelijk is.
• Zet mobiele data uit in het vliegtuig als je geen bundel gebruikt.

Ik heb te veel reizigers zien terugkomen met een rekening van drie cijfers voor twee weken kaarten en WhatsApp. De exacte cijfers vind je in hoeveel kost internationaal roaming en in de vergelijking van eSIM versus roaming.

Openbare wifi en hotelwifi: overal aanwezig, maar geen noodplan

Hier komt de aangename verrassing: Vietnam heeft een van de gulste gratis-wificulturen ter wereld. Cafés, hotels van 12 euro, hostels, restaurants, luchthavens en zelfs sommige bussen bieden wifi aan zonder dat je meer hoeft te doen dan iets te bestellen. In Hanoi of Ho Chi Minh City kun je de hele dag van netwerk naar netwerk springen; het wachtwoord staat meestal op de bon.

Het probleem begint zodra je die omgeving verlaat. Het Vietnamese wifi is overvloedig maar wisselvallig: overbelaste thuisrouters, korte stroomuitval, netwerken die 's avonds door 40 mensen in een hostel worden gedeeld. En bovenal: het is er net niet op de plekken waar je het het hardst nodig hebt:

• Bij aankomst op de luchthaven, wanneer je een Grab moet bestellen en de chauffeur moet checken.
• In een nachtbus naar Hué of in de trein naar Sapa.
• Op de motor over de Hai Van-pas of door de Ha Giang-lus, terwijl je de kaart volgt.
• Wanneer je hotel in een straat zonder nummer ligt en je moet bellen.

Tel daarbij het veiligheidsrisico: vermijd op openbare netwerken om in te loggen bij je bank. Mijn conclusie is simpel: wifi is een prima aanvulling om data te besparen in het hotel, maar je kunt niet op wifi vertrouwen als enige verbinding in Vietnam.

Pocket wifi: de huurrouter

Een pocket wifi is een kleine 4G-router met accu die je voor je reis huurt en die je eigen privénetwerk creëert. Je haalt hem op op de luchthaven of laat hem naar je hotel sturen, zet hem aan en verbindt tot 5–10 apparaten. Voor bepaalde profielen is dit zinvol: een gezin van vier of iemand die tegelijk laptop, tablet en telefoon moet verbinden.

De prijzen in Vietnam liggen tussen 4 en 10 dollar per dag, met een borg van 50–100 dollar die op je kaart wordt geblokkeerd tot je het apparaat terugbrengt. Daar zit 'm de kneep: in twee weken tijd is 60–140 $ aanzienlijk meer dan wat elke andere optie in het land kost.

Als jullie met twee of minder reizen, is een pocket wifi bijna nooit de moeite waard: je betaalt voor een extra apparaat, de accu ervan en de angst om het kwijt te raken, terwijl de telefoon die je al bij je hebt precies hetzelfde doet.

De echte nadelen: je moet hem ophalen en inleveren op vaste tijden, de batterij gaat 6–10 uur mee (minder dan die van je telefoon), als de groep uit elkaar gaat heeft slechts één persoon internet, en als hij in het water valt bij Ha Long ben je de borg kwijt. Het is, letterlijk, weer een extra apparaat om mee te slepen. Ik vergelijk het in eSIM vs pocket wifi.

Lokale Vietnamese simkaart: Viettel, Vinaphone en Mobifone

De lokale simkaart is de optie met de beste prijs-dataverhouding van het land, dat moet ik toegeven. Een typisch toeristenpakket kost tussen 60.000 en 200.000 dong (ongeveer 2–8 €) en bevat royale data voor 7, 15 of 30 dagen: de toeristen-sim van Vinaphone wordt bijvoorbeeld verkocht voor rond de 199.000 VND met 1 GB per dag plus belminuten en sms. Veel abonnementen werken met een hoog dagelijks datalimiet of zijn 'onbeperkt' met een snelheidslimiet vanaf een bepaalde drempel.

De keuze van de provider doet er zeker toe, en behoorlijk:

• Viettel: de gigant, met meer dan de helft van de markt en de beste dekking op het platteland en in de bergen. Als je naar Ha Giang of Sapa gaat, is dit degene die je wilt.
• Vinaphone: zeer snel 5G in de stad; wat zwakker in afgelegen gebieden.
• Mobifone: solide in de grote steden en in het zuiden, minder aanwezig in het noordelijke platteland.

Als vuistregel geldt in Vietnam dat de dekking op het platteland belangrijker is dan de topsnelheid: ik heb liever 20 Mbps stabiel op een bergpas dan 500 Mbps in het centrum van Hanoi. Maar de lokale simkaart heeft drie verborgen kosten: de wachtrij, het papierwerk en het risico dat je wordt opgelicht. De uitgebreide analyse lees je in eSIM vs lokale simkaart.

Woekerprijzen op het vliegveld en registratie met paspoort

Vietnam verplicht elke simkaart te registreren met een identiteitsbewijs. Voor een buitenlander betekent dat: je paspoort afgeven, laten scannen en de kaart op jouw naam zetten. Het is legaal en routine, maar het heeft twee gevolgen: je kunt geen anonieme SIM kopen bij een kraampje (als ze je er een verkopen die al geactiveerd is "zonder papierwerk", staat die vaak op naam van een vreemde en kan binnen een paar dagen worden geblokkeerd) en je hebt je paspoort direct na de landing nodig.

Het tweede probleem is de prijs. Bij de aankomstbalies van Noi Bai (Hanoi) en Tan Son Nhat (Ho Chi Minhstad) worden toeristenpakketten 30–50% duurder verkocht dan in een officiële winkel in het centrum. Reizigers klagen altijd over hetzelfde:

• Afrekening in dollars of euro's met een slechte wisselkoers.
• Ze "upgraden" je naar een duurder abonnement dat je niet hebt gevraagd.
• Ze verkopen je 10 GB die na 3 dagen verlopen.
• Onverwachte "activeringskosten" die uit het niets verschijnen.

Mijn basisregel: de officiële prijs staat op de verpakking. Vraag om de verzegelde verpakking te zien, betaal in dong, controleer op je telefoon hoeveel data en dagen je nog hebt voordat je weggaat, en wantrouw de verkoper die je opjaagt. Als dit je al te veel gedoe lijkt, is dat precies de reden dat de volgende optie bestaat.

De eSIM: mijn aanbeveling voor 90% van de reizigers

Een eSIM is een digitale simkaart die je op je telefoon downloadt: geen plastic, geen lade, geen paperclip. Je koopt het abonnement, scant een QR-code, er wordt een profiel geïnstalleerd en zodra je landt in Vietnam, maakt je telefoon automatisch verbinding met het lokale netwerk. Je Nederlandse nummer blijft actief op de fysieke SIM, dus je ontvangt bank-sms'jes terwijl je surft met lokale data. Ik leg het je zonder jargon uit in wat is een eSIM.

Voor Vietnam lost het alle problemen op die we net zagen:

• Geen rijen: je stapt uit het vliegtuig met data, zonder langs een balie te hoeven.
• Geen fysiek paspoort of rondzwervende kopieën.
• Geen woekerprijzen: de prijs die je ziet is wat je betaalt, in euro's en vanuit huis.
• Je Nederlandse SIM blijft zitten en je loopt geen risico hem kwijt te raken in een hostel.
• Dezelfde netwerken (Viettel en co.) als een lokale SIM.

De enige voorwaarde is dat je telefoon compatibel is: bijna alle iPhones vanaf de XS, Pixels vanaf de 3 en de recente high-end en mid-range modellen van Samsung, Xiaomi of Motorola zijn dat. Het beste vind ik dat je hem rustig vanuit huis kunt activeren en zonder zorgen kunt landen. Je vindt de stappen in de eSIM-gids voor Vietnam.

4G- en 5G-dekking: Hanoi, Ho Chi Minhstad, Ha Long, Sapa en het platteland

Het maakt niet uit welke optie je kiest: ze maken allemaal gebruik van dezelfde zendmasten. Dit is wat je ter plekke kunt verwachten.

Hanoi en Ho Chi Minhstad: uitstekende dekking. 5G bij alle drie de providers en solide 4G, zelfs in de steegjes van de Oude Wijk. Hier zul je geen problemen hebben, of je nu een Grab bestelt of videobelt. Da Nang, Hai Phong en Can Tho zitten in dezelfde categorie.

Ha Long: de stad en de haven werken goed, maar zodra de boot tussen de kalksteenformaties vaart, valt het signaal weg en op veel ankerplekken verdwijnt het helemaal. Als je een cruise maakt, ga er dan van uit dat de baai een zwart gat is en download kaarten en muziek voordat je aan boord gaat. Dit overkomt iedereen, met een lokale SIM of een eSIM.

Sapa: in het dorp en op de weg is er goede 4G-dekking. Tijdens trekkings door de rijstvelden en in homestays boven de 1.500 meter wordt het onregelmatig, en Viettel is de enige die het nog enigszins volhoudt.

Landelijke gebieden (Ha Giang, Mai Chau, Phong Nha, Mekong): beter dan je zou verwachten. Er is 4G in kleine dorpjes, met dode stukken in bergpassen en grotten. Een eSIM op het Viettel-netwerk geeft je de beste beschikbare dekking zonder dat je zelf hoeft te kiezen.

Hoeveel data heb je echt nodig

De vraag die ik het meest krijg. Het korte antwoord is dat bijna iedereen te veel koopt omdat ze denken in gigabyte's, niet in gebruik. Een gemiddelde reiziger in Vietnam, die slaapt in hotels met wifi en onderweg mobiele data gebruikt, verbruikt tussen de 300 en 700 MB per dag. Met een plan van 1 GB per dag zit je ruim; met 10 GB voor twee weken kom je alleen krap als je heel veel video kijkt.

Vertaling: als je niet de hele dag op TikTok zit, is 1 GB per dag ruim voldoende voor een normale reis door Vietnam. Drie trucs die ik altijd toepas: download de offline kaart van elke stad, zet het uploaden van foto's op 'alleen via wifi' en download series voor de nachtbus vanuit het hotel. Zo voorkom je dat je betaalt voor GB's die je niet gebruikt.

Eindvergelijking: lokale SIM vs eSIM

Beide opties maken gebruik van dezelfde Vietnamese antennes, dus de netwerkkwaliteit die je ervaart is vrijwel identiek. Het verschil zit in wat eromheen komt: tijd, papierwerk, risico en gemoedsrust.

Mijn conclusie: als je drie maanden in Vietnam blijft, met een heel krap budget reist en het niet erg vindt om een ochtend te besteden aan de administratie in een officiële Viettel-winkel in het centrum, dan wint de lokale SIM op prijs. Als je een reis van 1 tot 4 weken maakt en je tijd waardeert, dan wint de eSIM ruimschoots: het echte verschil is vijf minuten tegenover een uur in de rij met een jetlag, paspoort in de hand en een verkoper die je een duurder plan probeert aan te smeren.

Veelgestelde vragen

Conclusie

Samenvattend het internetlandschap in Vietnam: roaming is handig maar kan je budget verpesten; wifi is overal en een uitstekende aanvulling, maar nooit een plan; pocket wifi is alleen de moeite waard als je met een grote groep met laptops bent; de lokale SIM is het goedkoopst maar kost je paspoort, wachtrij en het risico dat ze de prijs opdrijven. En de eSIM pakt het beste van alles: dezelfde netwerken van Viettel, Vinaphone en Mobifone, vaste prijs in euro's, geen papierwerk en je Nederlandse nummer blijft gewoon actief.

Als je mij vraagt wat ik zou doen voor een reis van twee weken door Hanoi, Ha Long, Sapa en Ho Chi Minhstad, ik weet het zeker: de eSIM kopen voordat ik vertrek, installeren via de wifi in mijn woonkamer en me er geen zorgen meer over maken tot ik land op Noi Bai. Dat is het verschil tussen je reis beginnen met in twee minuten een Grab bestellen of beginnen met in de rij staan met je paspoort in de hand.

Ga voor het praktische: bekijk de eSIM voor Vietnam van PuraSIM, kies de dagen en data die je nodig hebt volgens de verbruikstabel hierboven, en kom in Vietnam aan met verbinding vanaf minuut één.

Geschreven doorMarc González Sáez Oprichter van PuraSim en specialist in eSIM en connectiviteit voor reizigers. Helpt al jaren reizen verbonden te blijven over de hele wereld zonder te veel te betalen voor roaming, en test elke eSIM persoonlijk ter plaatse voordat hij ze aanbeveelt.