Internet in India: zo blijf je verbonden (opties en de beste)

India is een van die bestemmingen waar je telefoon geen luxe meer is, maar een overlevingsinstrument: een Uber bestellen in Delhi, onderhandelen met een open kaart in Jaipur of het hotel laten weten dat je trein drie uur vertraging heeft. Daarom is het slim om voor vertrek te beslissen hoe je internet in India regelt. In deze gids vergelijk ik alle echte manieren om verbinding te maken als toerist: de roaming van je eigen provider, de wifi van hotels en cafés, de lokale SIM van Jio of Airtel (met alle bijbehorende rompslomp) en de eSIM. Ik vertel je wat voor 4G- en 5G-dekking je hebt in Delhi, Bombay, Goa, Rajasthan en op het platteland, en hoeveel data je écht nodig hebt.

Internet in India: het korte antwoord

Voor een toerist is de eSIM de beste manier om internet in India te hebben: hij wordt binnen enkele minuten geactiveerd, gebruikt de netwerken van Jio of Airtel en je hebt geen last van de rompslomp van een lokale SIM, waarvoor je paspoort, visum, foto, formulier en een activering die tot 24 uur kan duren nodig hebt.

Dat is het korte antwoord, maar het is de moeite waard om te begrijpen waarom. India heeft de goedkoopste mobiele data ter wereld, en dat doet je denken dat een Indiase SIM kopen de voor de hand liggende zet is. Het probleem is niet de prijs: het is de bureaucratie. De KYC-regels van de Indiase overheid zijn streng, en voor een buitenlander betekenen ze formulieren, kopieën, een foto in de winkel en een wachttijd die je hele eerste reisdag kan opslokken.

Dus de echte beslissing is niet "welke is goedkoper", maar "hoeveel tijd en geduld ben je bereid te investeren". Roaming is gemakkelijk en peperduur. De wifi van het hotel is prima voor 's avonds, maar verder niet. De lokale SIM is spotgoedkoop en omslachtig. En de eSIM zit er mooi tussenin: een redelijke prijs, geen gedoe met loketten en data die werkt zodra je je telefoon aanzet bij aankomst.

Alle opties in één oogopslag

Hier is het complete overzicht. Er zijn vijf realistische manieren om verbinding te maken in India en ze kosten niet allemaal evenveel en wegen niet allemaal even zwaar. Let minder op de prijs en meer op de kolom "maar": daar wordt deze vergelijking beslist, want de optie die op papier het goedkoopst is, geeft je de meeste gedoe aan de balie.

Zoals je ziet, wint de Indiase SIM het ruimschoots op prijs: 4-8 € voor een maand met meer dan genoeg GB's is onverslaanbaar. Maar die prijs heeft een flinke kleine lettertjes, die ik hieronder verder uitleg. De draagbare router is een minder gebruikelijke optie in India, veel minder gangbaar dan in Japan, maar als je in een groep reist kun je het overwegen door de vergelijking van eSIM versus pocket wifi te lezen. En de eSIM zit er fijn tussenin: het is de enige manier om verbonden te zijn zonder een voet in een winkel te zetten.

Roamen met je eigen provider

Roamen is de optie om 'niets te doen' en daarom ook de duurste. India valt buiten de EU-zone voor 'roam like at home', dus je Nederlandse gigabytes reizen niet met je mee: je komt in een internationaal gebied terecht, waar de rekening omhoogschiet zonder dat je het doorhebt. Bij betalen per gebruik rekenen sommige providers bedragen van rond de 12 €/MB, waardoor elk filmpje een flinke domper wordt.

Om dat te verbloemen verkopen providers dagpassen. De gebruikelijke tarieven buiten Europa liggen tussen de 7 en 15 € per dag, en let goed op wat erbij zit: sommige dagpassen geven een paar gigabyte, andere blijven steken op 100 MB per dag, een schijntje als je Google Maps gebruikt in Mumbai. Reken maar uit: twee weken India tegen 10-15 €/dag kost je 140-210 € alleen al voor data.

Mijn advies is om roamen alleen als noodoplossing te gebruiken: je zet het aan als er iets misgaat, en verder niet. En ga vooral vóór vertrek in de app van je provider kijken welk tarief voor India geldt, want de voorwaarden verschillen per provider en per abonnement. Als je de exacte cijfers wilt weten, lees dan wat kost internationaal roamen en de vergelijking van eSIM versus roamen.

Wifi in hotels, cafés en op luchthavens

De tweede verleiding is om op gratis wifi te leunen. In India is er meer dan je denkt: vrijwel alle hotels bieden het aan, koffieketens ook, en de grote luchthavens (Delhi, Mumbai, Bangalore) geven gratis toegang. Het probleem is dat het alleen werkt waar je zit, en een reis door India draait juist om het tegenovergestelde: veel bewegen en in chaotische omstandigheden.

Er is ook nog een detail waar veel reizigers van opkijken: openbare wifi in India vereist vaak verificatie via een OTP-code, die je per sms krijgt op een Indiaas nummer. Zonder lokaal nummer kun je geen verbinding maken. Op luchthavens staan kiosken waar je je paspoort kunt scannen om die code te krijgen, maar dat is een extra stap en het werkt niet altijd in één keer. In hotels krijg je de code bij de receptie, al varieert de snelheid enorm: uitstekend in een zakenhotel in Gurgaon, erbarmelijk in een guesthouse in Pushkar.

De eerlijke conclusie: de wifi van je accommodatie is een goede aanvulling om de route te plannen of offline kaarten te downloaden. Maar als primaire oplossing is het een ramp. Je hebt het net nodig als je het niet hebt: bij het onderhandelen met een tuk-tuk, het zoeken van het juiste perron op New Delhi Station of het vinden van je hotel in een steegje in Jaisalmer. Gebruik het als aanvulling, nooit als ruggengraat.

Lokale SIM-kaart India: paspoort, visum, foto en formulier

En dan komen we bij het belangrijkste punt van deze gids, wat bijna niemand je vertelt voordat je landt. Een lokale SIM-kaart kopen in India is niet te vergelijken met kopen in Portugal of Italië: het land hanteert zeer strikte KYC-regels vanwege de nationale veiligheid, en voor een buitenlander betekent dat het krijgen van een simkaart een flinke administratieve procedure is, geen aankoop van een minuut.

Dit is wat ze in een officiële winkel van Jio, Airtel of Vodafone Idea (Vi) van je vragen:

• Origineel paspoort en een kopie van de pagina met je gegevens.
• Geldig Indiaas visum (of uitgeprinte e-Visa), met een kopie.
• Een pasfoto, die ze vaak ter plekke maken met de camera van de medewerker: het is een 'live foto' die in het overheidssysteem wordt geüpload.
• Een met de hand ingevuld CAF-formulier (Customer Application Form) met je gegevens.
• Lokaal adres in India: je hotelreservering is meestal voldoende als bewijs.
• In sommige gevallen een lokaal Indiaas contactpersoon als referentie (vaker bij Airtel en Vi dan bij Jio).

Tel daarbij op dat je ze alleen in officiële winkels of op luchthavenbalies kunt kopen — straatkraampjes zijn illegaal en de simkaarten worden binnen 48 uur vanzelf gedeactiveerd. Het resultaat: wat in jouw hoofd 'een simkaart kopen bij aankomst' was, wordt al snel een verloren middag.

De activatie: 24 uur en een verificatiegesprek

Zelfs als je het papierwerk foutloos invult, werkt de kaart niet zodra je de winkel uitloopt. Dat is de tweede tegenslag: de SIM komt inactief aan en je moet wachten tot de operator je documentatie valideert. Normaal duurt dat tussen de 30 minuten en 4 uur, maar het is niet ongewoon dat het 24 of 48 uur duurt, vooral als je in het weekend of in een kleine stad koopt.

En dan is er nog de telefoonverificatie. Voordat de lijn actief wordt, moet je vanaf de Indiase SIM zelf bellen naar een kort nummer van de operator (Airtel gebruikt 59059) en antwoorden aan een medewerker die naar je naam en lokale adres vraagt. Als de verkoper je achternaam verkeerd heeft ingevuld in het CAF —gebeurt vaak met Nederlandse namen—, mislukt de verificatie en moet je terug naar de winkel.

Vertaal dit naar je echte reis: je landt vroeg in de ochtend in Delhi, besteedt de ochtend aan het zoeken naar een Airtel-winkel, vult papieren in, laat een foto maken, en pas de volgende dag heb je data. Precies de eerste 24 uur, wanneer je het meest verdwaald bent en een kaart het hardst nodig hebt.

Let op: ik zeg niet dat de Indiase SIM slecht is. Hij is spotgoedkoop en werkt perfect zodra hij actief is. Wat ik wel zeg is dat de echte kosten niet in euro's worden gemeten, maar in reisuren. Als het je toch aanspreekt, bekijk dan de vergelijking van eSIM versus lokale SIM.

eSIM: de optie die ik aanraad

Hier wordt de eSIM de voor de hand liggende oplossing voor India, en niet vanwege marketing: omdat het in één klap het probleem oplost dat ik net heb beschreven. Een eSIM is een digitale kaart die al in je telefoon leeft. Je koopt het India-plan vanuit huis, ontvangt een QR, scant hem en klaar. Geen kopieën, geen formulieren, geen wachten tot een systeem je valideert. Je zet hem klaar op de bank voordat je vliegt en activeert hem bij aankomst.

De reis-eSIM's voor India maken gebruik van de netwerken van de grote lokale operators —voornamelijk Jio en Airtel—, dus je dekking is hetzelfde als die van een Indiër met een SIM uit de winkel. Het verschil zit niet in het signaal, maar in hoe je eraan komt. Qua prijs liggen de abonnementen rond vanaf ongeveer 10 € voor 5 GB en lopen op tot 20-30 € voor 20 GB bij lange reizen. Het is niet zo goedkoop als de lokale SIM, maar het verschil is een paar euro in ruil voor het niet verliezen van een hele reisdag.

Nog een belangrijk voordeel in India: met Dual SIM houd je je Nederlandse nummer actief om de SMS van de bank te ontvangen terwijl de data via de eSIM gaan. Als het je eerste keer is, lees dan wat een eSIM is en daarna de gids voor de eSIM voor India, waar ik de installatie stap voor stap uitleg.

Indiase lokale SIM vs eSIM, recht tegenover elkaar

Dit is de vergelijking die er echt toe doet in India, omdat roaming alleen al vanwege de prijs afvalt en wifi niet genoeg is om op te leven. De tabel zet de twee opties tegenover elkaar die de strijd aangaan, en je zult zien dat de strijd niet wordt beslist op prijs maar op de tijd die je verliest en of je wel of niet verbonden bent tijdens je eerste dag in het land.

Mijn conclusie: als je drie maanden met een rugzak door India reist, is de lokale SIM de moeite waard vanwege de prijs en omdat je een Indiaas nummer krijgt waarmee je OTP's kunt ontvangen. Als je twee of drie weken gaat, is een ochtend in een winkel doorbrengen om tien euro te besparen een slechte deal: dan wint de eSIM zonder discussie.

4G- en 5G-dekking: Delhi, Mumbai, Goa, Rajasthan en landelijke gebieden

Goed nieuws: India is veel beter verbonden dan de reputatie doet vermoeden. De uitrol van 5G is een van de snelste ter wereld geweest, en tegenwoordig is de signaalsterkte bijna nooit een probleem op de toeristische routes. Jio opereert 5G in honderden steden op de n78- en 700 MHz-banden, met een goed bereik in dorpen en langs wegen; Airtel dekt minder steden maar is vaak sneller in de grote steden.

• Delhi en Mumbai: 5G ruim beschikbaar, met gebruikelijke snelheden van 100-300 Mbps en veel hogere pieken.
• Goa: goede 4G- en 5G-dekking in Panaji, Calangute, Anjuna en de kuststrook; op meer afgelegen zuidelijke stranden is 4G voldoende.
• Rajasthan: Jaipur, Udaipur, Jodhpur en Jaisalmer doen het goed met 4G en steeds vaker 5G. In de Thar-woestijn en op de wegen tussen steden houdt 4G het vol met ups en downs.
• Landelijke en bergachtige gebieden: overwegend 4G. Jio heeft het beste bereik in kleine dorpen en tijdens lange treinreizen; in de Himalaya en afgelegen valleien zijn er stukken zonder signaal.

Als je route veel platteland, treinreizen of diep Rajasthan omvat, kies dan een plan dat gebruikmaakt van het netwerk van Jio, dat het beste doordringt buiten de steden. Als je je tussen metropolen begeeft en videogesprekken of tethering gaat doen, dan is Airtel sneller. Download in ieder geval de offline kaarten voordat je vertrekt: het is een goedkope verzekering voor de dode stukken.

Hoeveel data heb je nodig in India

De hamvraag voordat je een plan koopt. Het korte antwoord: minder dan je vreest, maar het is verstandig om te rekenen per dag en op basis van je werkelijke gebruik. In India gebruik je vooral kaarten, berichtenapps, vervoersapps (Uber, Ola, Rapido), vertalingen en wat sociale media. Video en grote downloads kun je beter bewaren voor de wifi in het hotel. Deze tabel geeft je een globale indicatie per activiteit en dag.

Als je normaal toeristisch gebruik optelt, kom je uit op ongeveer 400-800 MB per dag. Met die richtlijn heb je voor een week in India genoeg aan 3-5 GB; voor twee of drie weken is een plan van 10-20 GB ruim voldoende; en als je dagelijks video's uploadt, tethert naar je laptop of op afstand werkt, kies dan direct voor een onbeperkt dataplan. Mijn vaste truc: bereken je gigabytes, rond naar boven af met een kleine buffer en download de kaarten van je steden offline. Zo kom je niet tekort midden op een markt in Jaipur en betaal je niet te veel voor gigabytes die je toch niet gebruikt.

Veelgestelde vragen

Conclusie

Internet hebben in India is makkelijk; het verkrijgen ervan via de traditionele weg is dat niet. De lokale SIM-kaart van Jio of Airtel is spotgoedkoop, maar kost je paspoort, visum, foto, formulier, een verificatiegesprek en tot 24 uur wachttijd: een absurde hindernis als je maar twee weken gaat. Roaming bespaart je de rompslomp, maar kost je 140-210 € voor een normale reis. En gratis wifi werkt alleen als je in het hotel zit. Daarom is de eSIM voor de meesten het antwoord: dezelfde dekking van Jio of Airtel, een redelijke prijs en geen papierwerk. Installeer hem voordat je vertrekt en je hebt meteen data zodra je landt. Als je het helder hebt, kijk dan eens naar de eSIM voor India.

Geschreven doorMarc González Sáez Oprichter van PuraSim en specialist in eSIM en connectiviteit voor reizigers. Helpt al jaren reizen verbonden te blijven over de hele wereld zonder te veel te betalen voor roaming, en test elke eSIM persoonlijk ter plaatse voordat hij ze aanbeveelt.