Internet in Taiwan: hoe verbind je (opties en de beste)

Elke keer dat ik een reis naar Azië voorbereid, is er één ding dat ik regel vóór mijn koffers: hoe ik internet in Taiwan heb vanaf minuut één. En dat is puur praktisch, want in Taiwan mis je zonder data de helft van de reis: de treintijden, de metrokaart, de vertaalcamera voor menu's en betalingen met EasyCard leven allemaal op je telefoon. Hier vergelijk ik alle echte opties die je als toerist hebt, met prijzen en kanttekeningen, zodat je een weloverwogen keuze maakt en niet uit wanhoop iets pakt aan de balie van Taoyuan Airport.

Taiwan, een van de beste netwerken ter wereld

In Taiwan heb je vier manieren om online te komen: roaming (de duurste), iTaiwan openbare wifi (gratis maar beperkt), een lokale Taiwanese simkaart (zeer goedkoop met onbeperkte data) en eSIM (de meest praktische). Voor de meeste reizigers wint de eSIM op comfort, prijs en het feit dat je hem al voor vertrek installeert.

Taiwan is, zonder overdrijven, een van de beste plekken op aarde om verbonden te zijn. Onafhankelijke netwerktests plaatsen Chunghwa Telecom met een gemiddelde downloadsnelheid op 5G van meer dan 300 Mbps, met Far EasTone en Taiwan Mobile boven de 180 Mbps. Vertaald: glasvezelsnelheden op je mobiel, terwijl je over straat loopt.

De keerzijde is dat een toerist zonder verbinding hier meer last heeft dan in Europa, omdat de hele reislogistiek ervan uitgaat dat je data bij je hebt. Dit zijn de apps die je non-stop gebruikt, en geen ervan werkt offline:

• Google Maps. Werkt hier perfect, met realtime routes voor metro, bus en trein.
• Taiwan High Speed Rail en Taiwan Railway. Dienstregelingen en tickets voor de hogesnelheidstrein en de conventionele trein check je op je telefoon.
• Google Translate. De vertaalcamera om menu's en borden in traditioneel Chinees te ontcijferen is goud waard.
• Uber en betaalapps. Taxi's, LINE (de nationale berichtenapp) en het opladen van je EasyCard gaan via data.

De conclusie is simpel: in Taiwan is verbinding geen luxe, het is basisinfrastructuur voor je reis.

Alle opties vergeleken

Dit is het totaalbeeld: de vier echte manieren waarop een toerist in Taiwan online kan komen, plus de pocket wifi, met wat elke optie kost en waar het pijn doet.

Het interessante aan Taiwan vergeleken met andere bestemmingen is dat de lokale simkaart zo goedkoop is dat hij bijna gelijk staat aan de eSIM. Toch blijft de meest comfortabele optie (roaming) de duurste, en de meest goedkope (wifi) is het minst bruikbaar op het moment dat je hem echt nodig hebt, namelijk op straat. De uitsplitsing van waarom roaming zo duur wordt, vind je in wat kost internationaal roaming.

Geen enkele optie is slecht voor iedereen: een groep die samen reist kan de pocket wifi optimaal benutten, en wie een maand blijft, wil een Taiwanees nummer. Het antwoord hangt af van jouw reis, niet van een vaste regel.

Roaming: gemakkelijk, maar peperduur

Laten we beginnen met de optie die je standaard krijgt: niets doen en je laten afzetten door je provider. Binnen de EU geldt 'roam like at home' en gebruik je je eigen abonnement zonder extra kosten. Taiwan valt buiten de EU, dus die bescherming bestaat niet en je valt meteen onder de internationale roamingtarieven, die in Azië het duurst zijn.

De grote Nederlandse providers bieden bundels voor Azië aan van 5 tot 12 euro per dag voor 100 MB of 1 GB. Reken maar uit: tien dagen met een bundel van 8 euro is 80 euro, en veel raken op voordat je een videochat doet of foto's van de nachtmarkt uploadt. Als de bundel op is, stopt de ene provider en rekent de andere per verbruik, met rekeningen van drie cijfers als je thuiskomt. De klassieke schrik achteraf.

Er is een belangrijk detail: je Nederlandse nummer actief houden is de enige manier om je sms'jes te blijven ontvangen, zoals de codes van je bank. Het is verstandig om die lijn alleen voor berichten te gebruiken en je data via een andere weg te regelen, en dat is precies wat een eSIM mogelijk maakt: je Nederlandse simkaart blijft erin voor verificaties, terwijl de data via het Taiwanese profiel loopt. Ik leg het verder uit in eSIM vs roaming. Kortom: als vangnet is het prima; als hoofdoplossing in Taiwan is het geld weggooien.

Openbare wifi: iTaiwan en de kleine lettertjes

Taiwan pronkt, terecht, met zijn openbare wifi. De overheid onderhoudt iTaiwan, een netwerk met meer dan 5.000 gratis hotspots in overheidsgebouwen, stations, toeristische attracties en culturele centra. Het goede nieuws voor reizigers is dat je sinds juli 2020 geen registratie meer nodig hebt en geen inwoner hoeft te zijn: je maakt verbinding en surft, ook als buitenlander. Tel daarbij de wifi van cafés, de MRT, convenience stores en hotels op, die overal verkrijgbaar is.

Waarom is dit niet genoeg? Om vier redenen die je op dag één ontdekt:

• Buiten werkt het niet. iTaiwan zit binnen en veel hotspots sluiten buiten kantooruren. Precies op het moment dat je het hardst nodig hebt —zoekend naar de metro-uitgang of het treinperron— heb je het niet.
• Captive portals. Sommige netwerken van winkels vragen om een telefoonnummer te verifiëren, en niet altijd wordt een Nederlands nummer geaccepteerd.
• Wisselende kwaliteit. Een gedeeld open netwerk met honderden mensen op Taipei Main Station is niet de 5G waar we het over hadden.
• Veiligheid. Inloggen op je bank via een open netwerk zonder VPN is hier en overal een slecht idee.

Mijn advies is om het te zien als wat het is: een uitstekende aanvulling voor in het hotel, geen internetabonnement. Download offline kaarten, upload foto's en update apps tijdens het avondeten, en bewaar mobiele data voor onderweg, waar de reis echt gebeurt.

Pocket wifi: de huurrouter

Een pocket wifi is een draagbare router ter grootte van een stuk zeep die je eigen netwerk creëert en waar je telefoons, tablets en laptops op kunt aansluiten. In Taiwan huur je hem per dag, haal je hem op bij een balie op de luchthaven Taoyuan en lever je hem weer in voordat je terugvliegt.

De prijzen liggen rond de 2 tot 4 euro per dag met onbeperkte data en aansluiting voor maximaal vijf apparaten. Maar de papieren realiteit is een ander verhaal, en hier raakt het voor mij zijn glans kwijt.

De eerste keer dat ik een pocket wifi huurde op reis, laadde ik uiteindelijk twee telefoons, een camera en een powerbank op alleen voor de router. Op de dag dat ik hem in het hotel vergat, zat ineens de hele groep zonder internet.

De batterij gaat 8 tot 12 uur mee, en op een intensieve toeristische dag smelt dat cijfer weg: je hebt een powerbank nodig voor de router bovenop die voor je telefoon. En dan is er de afhankelijkheid van de groep: degene die het apparaat draagt, bepaalt het tempo van de groep, en als iemand zich afsplitst, zit die zonder data. Tel daarbij de borg, de verzekering tegen verlies en het gedoe van inleveren op de dag van je vlucht. Ik vergelijk ze uitgebreid in eSIM vs pocket wifi: voor groepen die aan elkaar vastgeplakt zitten, heeft het zin; voor de rest is het ouderwetse technologie.

Lokale SIM in Taiwan: goedkope onbeperkte bundels

Hier schittert Taiwan en verdient het een speciale vermelding: de prepaid toeristen-SIM's met onbeperkte data zijn spotgoedkoop. De drie providers —Chunghwa Telecom, Taiwan Mobile en Far EasTone— hebben balies in de aankomsthal van Terminal 1 en 2 op Taoyuan Airport en verkopen bundels voor toeristen per dag. Dit zijn de referentieprijzen van Chunghwa, de netwerkleider:

Het is een koopje dat moeilijk te evenaren is. Het nadeel, zoals in bijna heel Azië, is het gedoe: je moet verplicht je paspoort laten zien om een SIM te kopen en te activeren, en ze vragen vaak om een tweede identiteitsbewijs. Dat betekent wachten in de rij en een formulier invullen, precies als je vijftien uur vliegen achter de rug hebt. Bovendien kun je deze bundels niet verlengen of opwaarderen: als ze verlopen, is het klaar.

En er is een detail dat mensen onderschatten: om de Taiwanese SIM te plaatsen, moet je je eigen simkaart eruit halen en opbergen waar je hem niet kwijtraakt. Zolang de Taiwanese erin zit, staat je eigen nummer uit, dus dag sms'jes van de bank. Het volledige contrast lees je in eSIM vs lokale SIM.

eSIM: de optie die ik aanraad

Een eSIM is een digitale simkaart die je op je telefoon downloadt: het werkt hetzelfde als de gewone, maar dan zonder plastic. Je koopt hem vanuit je luie stoel thuis, krijgt een QR-code, scant die en het profiel is geïnstalleerd, klaar om te activeren zodra je landt. Als je er nog nooit een hebt gebruikt, begin dan bij wat is een eSIM, waar het helemaal vanaf het begin wordt uitgelegd.

Voor Taiwan stapelen de voordelen zich op. De activering is direct: je stapt uit het vliegtuig, zet je data aan en je zit op het Taiwanese netwerk voordat je bij de bagageband bent, zonder rijen of paspoort. En wat voor mij de doorslag geeft, de dubbele lijn: je eigen simkaart blijft actief voor sms'jes en telefoontjes, terwijl de data via het Taiwanese profiel loopt. Dat lost in één klap de bankverificatiecodes op die in Azië voor zoveel problemen zorgen.

De enige vereiste is een compatibele en simlockvrije telefoon: dat zijn bijna alle iPhones vanaf de XS, Samsung vanaf de Galaxy S20, Pixel vanaf de 3 en zowat alle recente midden- en high-end modellen. Deze plannen maken gebruik van dezelfde netwerken van Chunghwa, Taiwan Mobile en Far EasTone, dus je hebt dezelfde netwerkkwaliteit als een Taiwanees: er is geen apart toeristennetwerk. Wil je de concrete stappen, die vind je in de eSIM-gids voor Taiwan.

Dekking: Taipei, Taroko, Kenting en de HSR

Is de dekking buiten Taipei net zo goed? Over het algemeen wel, met een ruime marge vergeleken met wat je gewend bent. Taiwan is een bergachtig maar dichtbevolkt eiland, en de providers hebben bijna al het bewoonde gebied gedekt met 4G en een groot deel met 5G. Dit zijn de scenario's waar mensen zich vaak zorgen over maken:

• Taipei en de MRT. Volledige dekking, inclusief wolkenkrabbers, winkelkelders en alle metrotunnels en -stations. Je kunt een video kijken tussen de haltes zonder onderbreking.
• Hogesnelheidstrein (HSR). Op het traject Taipei-Kaohsiung blijf je 95% van de reis verbonden met 60-90 Mbps, met een paar seconden wegvallen in sommige tunnels, wat meteen weer herstelt.
• Taroko. Er is 4G bij het bezoekerscentrum en de belangrijkste haltes in de kloof, maar het signaal verzwakt in de diepere delen van de kloof. Download de offline kaart voordat je naar binnen gaat.
• Sun Moon Lake. Zeer goed gedekt: 50-60 Mbps in Shuishe en stabiel 4G op het fietspad en bij de tempels.
• Kenting en de oostkust. Hier is je telefoon je belangrijkste verbinding, omdat er minder wifi is. In steden als Hualien en Taitung ligt het rond de 55-68 Mbps, en zakt het naar 30-45 Mbps op de wegen tussen de dorpen.

Kortom, je hoeft je route niet te plannen met de vraag waar er wel of geen signaal is. Tenzij je serieus gaat bergbeklimmen in de Centrale Rug, ben je bijna altijd verbonden.

Hoeveel data heb je nodig

Dat is de vraag die ik het vaakst krijg en waar de meeste mensen de fout in gaan, bijna altijd door te veel: de angst leidt tot het afsluiten van enorme abonnementen die later niet eens voor de helft worden gebruikt. Laten we reële cijfers van dagelijks verbruik geven tijdens een typische reis naar Taiwan.

Mijn advies: voor een standaard reis van 8 tot 12 dagen is 10 GB het perfecte punt. Het dekt ruimschoots Google Maps, de cameravertaler, de treintijden en telefoontjes naar huis. Houd er ook rekening mee dat je constant wifi-plekken binnenkomt en verlaat —cafés, winkels, hotel—, dus een groot deel van het zware verbruik gaat daar naartoe.

Een truc die ik altijd toepas: ik download de offline kaarten de avond voor vertrek, via de wifi thuis. Dat bespaart me een flinke GB en geeft me een plan B voor de eerste dag. En als je halverwege de reis zonder data komt te zitten, is het opladen van een digitaal abonnement twee minuten werk via de app.

Aankomen met internet vanaf de landing

Het doel is simpel: dat je internet hebt zodra het vliegtuig de landingsbaan raakt in Taoyuan en je de vliegtuigmodus uitzet. Geen rijen, geen balies zoeken, geen afhankelijkheid van de wifi op de luchthaven. Zo doe ik het, en het werkt hetzelfde in Taoyuan, Songshan of Kaohsiung.

1. Thuis, met wifi, voor vertrek. Koop het abonnement, ontvang de QR en scan hem. Het profiel wordt geïnstalleerd maar blijft inactief: het verbruikt niets en de geldigheid begint nog niet te lopen.
2. Controleer of de telefoon vrij is. Instellingen > Algemeen > Info op iPhone, of Instellingen > Verbindingen > Simkaartbeheer op Android. Als de nieuwe lijn verschijnt, is hij klaar.
3. Bij de landing in Taoyuan. Zet de vliegtuigmodus uit, activeer de data en selecteer het Taiwanese profiel als datalijn. Het netwerk pakt binnen een minuut op.
4. Houd je Nederlandse SIM voor oproepen en sms'jes. Je nummer blijft actief voor de bankcode, zonder data te verbruiken.
5. Schakel dataroaming uit op de Nederlandse lijn. Ik benadruk dit omdat mensen hier de fout maken: een telefoon met actieve roaming op de achtergrond kan je 30 euro kosten terwijl je op je koffer wacht.

Hiermee heb je, tegen de tijd dat je de MRT van de luchthaven naar Taipei neemt, al Google Maps je route laten berekenen en kun je thuis laten weten dat je bent geland. Ik land met de kaart al open, en dat gevoel van aankomen zonder van iemand afhankelijk te zijn, is de halve overwinning van de reis.

Veelgestelde vragen

Conclusie

Het plaatje is duidelijk. Taiwan heeft een van de beste mobiele netwerken ter wereld en een digitale infrastructuur die ervan uitgaat dat je verbonden bent: kaarten, treinen, vertalingen en betalingen leven op je telefoon. Verbonden zijn is geen luxe, het hoort bij de reis.

De iTaiwan wifi is een prima aanvulling maar geen abonnement; roaming is gemakkelijk maar onevenredig duur; de pocket wifi is alleen voordelig voor groepen die bij elkaar blijven; en de lokale Taiwanese SIM is spotgoedkoop, maar kost je een rij, paspoort en je Nederlandse nummer. De eSIM neemt het beste van alles: je installeert hem thuis, activeert hem bij de landing en gebruikt dezelfde netwerken van Chunghwa, Taiwan Mobile en Far EasTone als de locals, terwijl je je eigen lijn behoudt voor de sms'jes van de bank.

Bij PuraSIM heb ik nog geen exclusief abonnement voor Taiwan, maar de internationale eSIM dekt het land perfect. Mijn praktische aanbeveling: 10 GB voor tien dagen, profiel geïnstalleerd de avond voor vertrek en dataroaming uitgeschakeld op de Nederlandse lijn. Daarmee los je het vandaag in vijf minuten op en land je in Taoyuan met de kaart al open.

Geschreven doorMarc González Sáez Oprichter van PuraSim en specialist in eSIM en connectiviteit voor reizigers. Helpt al jaren reizen verbonden te blijven over de hele wereld zonder te veel te betalen voor roaming, en test elke eSIM persoonlijk ter plaatse voordat hij ze aanbeveelt.